Κυριακό: Τίδεν μορεί ναεριέχει μιασυμφωνία για διζωνική-δικοινοτικήομοσονδία

 

(Ειστολήτου ΡαφαήλΠααδόουλου, ομότιμουκαθηγητήΘερμοδυναμικής,γενικού Γραμματέατης εν ΛονδίνωΕλληνικήςΑντιδικτατορικήςΕιτροής (1967-1974), ουστάλθηκε στην κυριακήεφημερίδα ΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣστις 16.2.08)

 

 

Τοσωστόεριεχόμενοτης διζωνικήςομοσονδίας είναιη ουσία τωνδιαραγματεύσεωνγια τηδιευθέτηση τουΚυριακού. Δενείναι η ουράόωςισχυρίζονται κάοιοιοαδοί τηςευελιξίας ίσωςμε τη σκέψη ως ηουρά είναι – ατη φύση της – ιοευέλικτη α ότιη ουσία. Η ερίουράς θεωρία,σε μιασυζήτηση ουκυριαρχείταια τη βαριά σκιάτου ΣχεδίουΑνάν,υοδηλώνει ωςένα σημαντικότμήμα τηςολιτικήςηγεσίας εξακολουθείνα βρίσκεταισε διάσταση μετο λαϊκόαίσθημα,αναφορικά μετα διδάγματα ααυτή την εριέτεια.

 

Τορόβλημα είναισοβαρό καιεγκυμονείκινδύνους γιανέες –αρόμοιες –εριέτειες.Ακούγονται ήδηεισηγήσεις ωςǹρέει ναειδιώξουμελύση μέσα στο 2008.Δηλαδή –ανεξάρτητα ατις διακηρύξειςμας ερί τουαντιθέτου –ρέει νααρχίσουμε διαραγματεύσειςμε ασφυκτικόχρονοδιάγραμμαγια ναεξυηρετηθούν– άλι – οιανάγκες τηςενταξιακήςορείας τηςΤουρκίας ροςτην ΕυρωαϊκήΈνωση. Οιδιαραγματεύσειςαυτές θααοβλέουν σεδιζωνική-δικοινοτικήομοσονδία τηςοοίας τοεριεχόμενοδεν έχουμεσυμφωνήσειςμεταξύ μας.Μερικοί λένεως το σωστόεριεχόμενοείναι η ουρά μετο ειχείρημαως δεν υάρχεικανείς ουθέλει λύση μετο μη σωστό εριεχόμενο.(Μια άλληεκδοχή θα ήτανως θα ρέει ρώτανα φάμε τογάιδαρο καιόταν φθάσουμεστην ουρά, τότεθα σκεφτούμε). 

 

Οιροσεγγίσειςαυτές θυμίζουνολύ τιςδιαραγματεύσειςου κατέληξανστο ΣχέδιοΑνάν, καθώς καιαυτές στη βάσητου ΣχεδίουΑνάν. Τοερώτημα ουανακύτειβέβαια είναιαν έχουμε τηνικανότητα ναδιδαχθούμεκάτι  ατην ρόσφατη,αλλά και τηλιγότερορόσφατη,ιστορία μας.

Ένασωστό – καιαναγκαίο –βήμα θα ήταν ναυοκαταστήσουμετην άκριτη καιανιστόρητηβιασύνη για λύσημέσα στο 2008 μετην ανάγκη νααναζητήσουμε– μέσα στο 2008 –μια κοινάαοδεκτήροσέγγιση γιατο τι δεν μορείναεριλαμβάνεταιστο σωστόεριεχόμενοτης διζωνικήςομοσονδίας μεολιτικήισότητα, τηνοοία έχουμεδεχθεί. Μίαμελέτη τωνροεκλογικώνθέσεων τωντριών βασικώνυοψηφίων γιατο αξίωμα τουΠροέδρου τηςΔημοκρατίαςαφήνει κάοιαεριθώρια αισιοδοξίαςως μορεί ίσωςνα συμφωνηθείμια λίστα βασικώνσημείων ταοοία είναιασυμβίβαστα μετο σωστόεριεχόμενοτης διζωνικήςομοσονδίας.

 

Γιααράδειγμα τοσωστόεριεχόμενοτης διζωνικήςομοσονδίας δενμορεί ναεριέχει:

1.      Τηνειστροφή – καινομιμοοίησημε τη δική μαςψήφο – τωναοικιακώνεινοήσεων τωνΣυνθηκώνΕγγυήσεως καιτουΣυντάγματοςτης Ζυρίχης, τοοοίο με τιςσκόιμεςασάφειες καιδυσλειτουργίεςτου ήταν οκύριοςσυντελεστήςτων διακοινοτικώνσυγκρούσεωνκαι τηςκαταρρεύσεωςτου ενιαίουκράτους με ταγνωστάεακόλουθα.

2.      Τηνομιμοοίησητουσφετερισμούτουθεμελιώδους δικαιώματοςτου λαού τηςΚύρου νααοφασίζει ο ίδιοςγια τοΣυνταγματικόχάρτη τηςχώρας του α τις –αοικιακώδικαιώματι –αυτοαοκαλούμενεςΕγγυήτριεςΔυνάμεις, ή αό ξένουςδικαστές.

3.      Μόνιμεςαρεκκλίσεις ατις αρχές καιτις αξίες τηςΕυρώης με τημορφήδιακρίσεωνανάμεσα στουςολίτες με βάσητην εθνικήτους καταγωγήή τις θρησκευτικέςτουςεοιθήσεις.

4.      Τηνομιμοοίησητης αρουσίαςτων στρατών,τωνεεμβατικώνδικαιωμάτωνκαι τωνκυρίαρχωνβάσεων τωνΕγγυητριώνΔυνάμεων.

 

    ΤοΚυριακό – όωςκαι τα άλλαροβλήματαστην ολιτική,αλλά και στηζωή γενικότερα– έχει τιςρίζες του στοαρελθόν,ρόσφατο καιαώτερο. Τοαρελθόν δενείναι άνταευχάριστο καισ αυτή τη βάση ηροεκλογικήιαχή ουακούστηκε, ωςǹρέει να αφήσουμείσω μας τοαρελθόν και νακοιτάξουμε τομέλλον, είναικατανοητή.

Παρόλα αυτά τοαρελθόν είναιίσω μας με τηνίδια έννοια ουτο μέλλονείναι μροστάμας και αυτόσημαίνει ως ταροβλήματα τουμέλλοντοςείναι συνέχειακαι συνέεια αυτώντουαρελθόντος. Οδιαχωρισμόςείναι αλά ρητορικός.