Στη μνήμη τηςαγωνίστριαςΑμαλίαςΚαλυβιώτη, ου υέφερεκαι χάθηκε εξαιτίας σουγιατρέ μου

 

(Δύoκείμενα τηςΑμαλίας ουδημοσιεύτηκανστο fakellakibogspot.com, το ρώτοτο Σάββατο 10Αριλίου 2007 καιτο δεύτερο τηνΚυριακή 24Σετεμβρίου 2006).

 

 

ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ,"ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ".....

 

Έχωονέσειαφόρητα, έχωνιώσει τονανικό νιώθονταςτονανυέρβλητοόνο να έρχεται,έχω σκεφτείαμέτρητεςφορές ναυτοκτονήσωλόγω του όνου,έχω εράσειάειρες ώρεςστο κρεββάτιουρλιάζονταςα τον όνο, έχωχρειαστεί γιαμεγάλαδιαστήματα τηβοήθεια τωνάλλων, έχωκαταστραφείοικονομικά,έχωκαταστρέψειοικονομικά τηνοικογενειάμου, έχω υάρξειβάρος για τηνοικογένειάμου, έχω υάρξειβάρος για τουςφίλους μου, έχωυοστεί το όοιορίσκο δεκάδωνχειρουργικώνεεμβάσεων, έχωκάνει τραύματακατακλίσεως,έχω χάσει αολαύσειςαμέτρητες, έχωστερηθείδιασκεδάσεις ,έχω διακόψειτις σουδές μουάνω αό τρειςφορές, έχωχάσειεκδρομές, έχωστερηθειταξίδια, έχωστερηθεί τηνξενοιασιά στιςκινήσεις λόγωτου όνου ή τουφόβου του όνου,δεν έαιξαεαγγελματικάβόλλεϋ, δε φόρεσαοτέ μίνιφούστα λόγωτηςατροφίας-λόγωτου όνου,αντιμετώισατηναμφισβήτησητου όνου μου αό τουςγιατρούς,αντιμετώισατηναμφισβήτησητου όνου μου αότους γονείςμου ήδη ριν αότην εφηβείαμου μεχρι τα 25μου, το αιδικόμου αιχνίδιέχει διακοείέξι φορές αόάμεση εισαγωγήστο νοσοκομείομε μεταφορά αόασθενοφόρο,έχω νιώσειντροή για τηνεικόνα τουσώματός μου,έχωαντιμετωίσειαράλογηγραφειοκρατεία,έχω υάρξειθύμαοικονομικής εκμετάλλευσηςαό γιατρούς,έχω υάρξειυοψήφιο θύμασεξουαλικήςεκμετάλλευσηςαό γιατρό, έχωνοσηλευθεί σεβρώμικανοσοκομεία μεαδιάφορους γιατρούςκαι νοσοκόμες,έχω νοσηλευθείσε καθαρά νοσοκομείαόου ήμουνελάτισσα καιτο βλέμμα ήτανάντα στην τσέηου μορούσε καιόχι στο όδι ουονούσε, έχω δειτην τύχη τηςυγείας μου ναεξαρτάται αόαδιάφορα ρόσωακαι αμόρφωτους"ειστήμονες",έχω εριμένει άειρεςώρες σε ουρέςνοσοκομείων ήΙΚΑ για μια σφραγίδα,έχω υάρξειάθυρμα τουκάθε αμόρφωτουδημοσιοϋαλληλίσκου,τις ώρες τουόνου έχωνιώσει τουςγιατρούς όχιδίλα μου αλλάαέναντί μου,έχω καλλιεργήσειήδη αό τηναιδική μουηλικία κυνισμόκαι έλλειψηεμιστοσύνηςστο κράτος καιτον κάθε "αρμόδιο",έχω ζητήσειβοήθεια αόανθρώους ουούτε θακαταδεχόμουννα κοιτάξωεειδή μελύγισε ο όνος, δενμόρεσα οτέ ναθέσω τηνεργασία μου σεμακρορόθεσμεςβάσεις λόγωτης ασταθούςυγείας μου,συχνά οισεξουαλικέςμου εαφέςυήρξανεώδυνες, έχωκάνει άειραξενύχτια λόγωτου όνου,υήρξαθύμα κατηγοριώναό τηνοικογένειά μουεειδή δενακολουθούσατις (άσχετες)οδηγίες τωνγιατρών, έχωαντιμετωίσεισηψαιμία, έχω"δει" καιάλλες φορές τοθάνατο δίλαμου, έχω δει τονόνο τωναγαημένων μουόταν με βλέουννα λιώνω, έχωδει το ρόβλημάμου να γίνεταιηγή ευτυχίαςγια άλλους(γιατρούς,ιδιοκτήτες κλινικών,φυσιοθεραευτές,ορθοεδοτεχνικούςου μούέφτιαξαν τοτεχνητό μέλοςκλ) , έχω χάσειτην λήρηαυτονομία μου,δεν εργάζομαικανονικά εδώκαι τρίαχρόνια, έχωροσαθήσει ολύσκληρά για ναδεχτώ τη νέαεικόνα τουσώματός μου,έχω αναγκαστείνα μάθωτουλάχιστον ταστοιχειώδηιατρικάζητήματα γιανα αναληρώσωτην άγνοια τωνγιατρών καιιδίως τωνανείβλετωνειδικευομένων,έχω χάσειαρκετές φορέςτα μαλλιά μουαναγκαζόμενηέτσι ναανέχομαι ταηλίθια βλέμματαολλώνεραστικών(εειδήαοφάσισα να μηχαροοιήσω μετον καρκίνομου ΚΑΙ αυτούςου ουλούν ερρούκες),και η ιο αλή μουκίνηση ααιτείμεγάλη ροσάθεια,ενίοτε καιανοχή όνου, έχωεράσει εφιαλτικέςώρες ως δέσμιοκομμάτι κρέαςχωρίς καν φωνήσε εντατικές,συχνά θέλωσυνοδό ακόμηκαι για νακατεβω τιςσκάλες τουσιτιού μου,κάοιες φορές έχωαραλύσειλήρως λόγω τουόνου, κάοιεςάλλες φορέςέχω χάσειεντελώς τηφωνή μου λόγωτων κοντινώνόγκων καινιώθω και τοβάσανο τηςστέρησης της εικοινωνίαςείμαιαναγκασμένη ναφροντίζω καιγια τηνψυχολογία τωνγύρω μου ώστενα μορέσουν ναχειριστούν τηναρούσακατάστασή μουή και τον εικείμενοθάνατό μου, τιςερισσότερεςφορές δε μορώ ναγελάσω γιατιμε ιάνειελεεινός βήχαςου εξελίσσεταισε εμέτους, δεμορώ να θυμώσωολύ γιατί έτσικλείνει η φωνήμου γιατουλάχιστονμια ημέρα,έχουν κορεστείοι αισθήσειςμου όλες αό τιςσυνεχείς εισκέψειςσενοσοκομεία,αότις ατέλειωτεςεξετάσεις, αότα αμέτρηταφάρμακα κι έχωαρχίσει να έχωλέον ψυχοσωματικάσυμτώματα,αοφεύγω τησυναναστροφή μεαιδιά όως .χ ταλατρεμένα μουανήψια ώστε ναμη τους λείψωολύ αν εθάνωσύντομα,αδιαφορώ γιατους όνους καιτιςταλαιωρίεςτων άλλωνεειδή έχω κουραστείτόσο ου μόλιςκαι μετά βίαςαντέχω τις δικέςμου, ρέει νασυναναστρέφομαιμόνο τους μηέχοντεςμεταδοτικάνοσήματα λόγωτου αδύναμουλέον ανοσοοιητικούμου, η μόνηρογραμματισμένηεξέλιξη στηζωή μου είναι ηανά 21 ημέρεςταλαιωρία τηςχημειοθεραείας,ακόμη κι όταν ηφυσική μουκατάσταση είναισχετικά καλήτο να βγω κάοιαβόλτα είναιρίσκο λόγω τουφόβου τωνεμέτων και τοναιμοτύσεων, έχωνιώσει το"μαρτύριο" τουνα είμαι λέονσυνοδηγός στοδικό μουαυτοκίνητο,αρατάω ταφλερτ μου "στημέση" εειδή δεμορώ ναυοσχεθώ τίοτα,δε μορώ να άρωαγκαλιά έναμωρό, έχωστερηθει γιαμεγάλα χρονικάδιαστήματα καιλέον δια αντόςτη μεγάλη μουαγάη,το χορό ,έχω ακούσειτρεις φορές(λόγω ακτινοβολιών)το εφιαλτικό"κρακ" ουκάνει ένα οστόόταν σάζει,αναγκάζομαισυχνά νααρηγορώ τουςγύρω μου κάθεου αίρνω σταχέρια μου μιαβιοψία ή κακάαοτελέσματαάλλωνεξετάσεωνράγμα ου έχωβαρεθεί, έχωδει αμέτρητεςαλέςαολαύσεις ναμε ροσερνούν,δε μορώ ναουρλιάξω....

 

...ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ,ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ

 

 

ΕΥΤΥΧΩΣΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙΧΑΜΟΥΡΕΣ...

 

ΦΟΒΟΜΟΥΝμήως δενρολάβαινα ναδημοσιεύσω τιςυέροχεςεξαιρέσεις , τουςγιατρούς ου μεβοήθησαν καιμε βοηθούνακόμη, ου με"κράτησαν" σεεοχέςαφόρητες, ουόχι μόνο υήρξανσοβαροί ωςειστήμονες,αλλάκαι αοδείχτηκανανυστερόβουλοι,ανθρώινοι,δοτικοί, ου καμμιάσχέση δενέχουν μετους συνήθειςάσχετους,ανασφαλείς καιαραδόιστουςφακελάκηδες,ου όχι μόνο δενυήρξαν ανεαρκείς, αλλά μούροσέφερανολλά καιανεκτίμητα, ολύ έρααό τις"υοχρεώσεις"τους.

Τατελευταίαχρόνιαδιασταυρώθηκεο δρόμος μου μεαυτούς τουςανθρώους, γιατους οοίους ό,τικαι να ω είναιλίγο...

Καιιο ολύ μεστενοχωρεί οτιδε μορώ να ωστους ίδιουςτο τι έκανανγια μένα, τησημασία τωνράξεών τουςκαι το όσοβαθειά δικούςμου ανθρώουςτους αισθάνομαι...
Δε μορώ ναανταοδώσω –ηφροντίδα δενείναιμετρήσιμη.

Μόνοου θέλω ναξέρουν όσο τοδυνατόερισσότεροι καιτην άλλη όψη.
Πέρα λοιόν αότουςροαναφερθέντες, υάρχουν και οι άλλοι
:

 

Υάρχει η ΑΘΗΝΑΒΑΔΑΛΟΥΚΑ, μετο ΙατρείοΠόνου στοΑρεταίειοΝοσοκομείο καιτο ΙατρικόΚέντρο, ουανέλαβε τονόνο μου μια στιγμήριναυτοκτονήσωαό αελισία. Πουίστεψε στο οτιήμουναδιάγνωστη κιόχι "τρελλή".Που αντιμετώισετον αφόρητοόνο μου άμεσακαι χωρίςκαμιά ιδιαίτερηαρενέργεια.Που με έκανε νανιώσω για ρώτηφορά οτι δενήμουν μόνηαέναντι στηφρίκη ου λέγεται"εεισόδιανευροαθητικούόνου". Που όχιμόνο δεν μεεκμεταλλεύτηκεοικονομικά–αν και ανεύκολαθα μορούσελόγω τηςαελισίας μου–αλλά και, ολύσύντομα, μεδεχόταν στοΙΔΙΩΤΙΚΟΙατρικό ΚέντροΑθηνών(Μαρούσι) χωρίςνα αμοίβεται. Πουόταν έμαθε οτιδιαγνώστηκαστα Γιάννενα,φρόντισε ναεικοινωνήσειμε ολλούςγιατρούς εκεί,για να τουςειστήσει τηνροσοχή εάνωμου. Που όταν ρωτογνωριστήκαμε,λόγω του όνουμου αλλά καιτης ιδιότητάςτης (καιγιατρός καικαθηγήτρια)της φέρθηκασχεδόν εριστικά,αλλάτο αρέβλεψε.Που σε κάθε μουδυσκολία είναιεκεί...

 

Υάρχει ο ΓΙΑΝΝΗΣΣΑΡΜΑΣ , ονευρολόγος στοΠανειστημιακόΙωαννίνων ουμε διέγνωσε.Που δεν έλαβε υόψη τις"γνώμες" τωνροηγούμενωνγιατρών ου τούανέφερα,αλλάμελέτησε μευομονή τις εξετάσειςμου για νασχηματίσειδική του γνώμη.ΠΟΥ ΜΕΔΙΕΓΝΩΣΕ ΜΕΣΑΣΕ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ,ΟΤΑΝ ΟΛΟ ΤΟΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΑΘΗΝΩΝ ΜΕΕΒΓΑΖΕ"ΤΡΕΛΛΗ" ΕΠΙΔΕΚΑΕΦΤΑ ΧΡΟΝΙΑ.Που μου χάρισεδηλαδή δυοχρόνιαυέροχης ζωής (ωςτην υοτροή μου).Που υήρξεροσεκτικός,ευγενής και ευροσήγοροςσε όλη τησυνεργασίαμας. Που, αφού μεδιέγνωσε, α τονενθουσιασμόμου, τονΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ νατου κάνω έναδώρο, μέσα αότην καρδιά μουτο ήθελα καιτού το εία, καιμόνο ου δε μεέδιωξε με τιςκλωτσιές!

Που ακόμηκι όταν έφυγααό τηναρμοδιότητάτου και μεανέλαβαν οιχειρουργοί καιοι ογκολόγοι,εκείνοςερνούσε αό τηνκλινική να μεδει και ναελέγξει ανχρειάζομαικάτι. Που ενώδεν είχε καμιαυοχρέωση, ήταναρών όταν οιαθολογοανατόμοιμούανακοίνωναν τααοτελέσματατης βιοψίας.

 

Υάρχει η ΠΕΝΝΥ ΛΙΟΣΗ,ακτινοθεραεύτριαστον ΆγιοΣάββα, ουρογραμμάτισετιςακτινοθεραείεςμου μέσα σε έναβεβαρυμένορόγραμμα. Πουσε κάθε μουρόβλημα ήτανρόθυμη να ααντήσει.Που ήτανάντοτε γελαστήκαι φιλική–εωςστοργική!–ακόμη και μέσαστην καθημερινή"τρέλλα" τηςδουλειάς της.Που ήταν αότους λίγους ου"έτρεχε" όλητην ημέρα στονοσοκομείο.Που με τη γλύκατης αρουσίαςτης έκανε τη θεραείαμου ευχάριστη.Που φυσικά ολύαείχε αό το να ροσμένει"δωράκια" και"χάρες" ωςαντάλλαγμα.

 

Υάρχει η ΛΟΥΙΖΑ ΒΙΝΗ,ακτινοθεραεύτριαστο ΙατρικόΚέντρο Αθηνών(Μαρούσι), ου,αρά τοεξαιρετικάβεβαρυμένο τηςρόγραμμα, μεδεχόταναμέσως.
Πουέχει γνώσειςκαισατρατηγικήάνω στηδουλειά της.Που αν και στοΙΔΙΩΤΙΚΟ τηςιατρείο ΔΕΝΔΕΧΤΗΚΕ ΠΟΤΕ ΑΜΟΙΒΗΑΠΟ ΕΜΕΝΑ . Πουανέλαβε καιεικοινωνούσεμε νοσοκομείοστην Αγγλία,μεσολαβώνταςωστε να κανονιστείεκείχειρουργείομου –μιαδιαδικασία χρονοβόρακαικουραστική.Που άντα ήτανεστιασμένηταυτόχρονα τόσοστη σωματικήμου υγεία όσοκαι στηνψυχολογική μουκατάσταση,χωρίς νανοιάζεται ούτεγια τα χρήματα,ούτε ναροβάλλει τοκύρος και τιςγνώσεις της.Που έχειραγματικάφιλοσοφημένηστάση ζωής...

 

Υάρχει ο ΓΙΩΡΓΟΣΚΛΟΥΒΑΣ,ογκολόγος-χημειοθεραευτήςστο νοσοκομείοΕρρίκοςΝτυνάν, ουροσάθησε μέχριτέλους νααλέψει τηναρρώστεια μου,ακόμη κι εκείου ήταν σχεδόνανέλιδο,ικανοοιώνταςτη μαχητικήμου διάθεση.
Πουάντα είναιρόθυμος ναεξυηρετήσει.Που με ευαισθησία,τιμιότητα καιχιούμορ αντιμετωίζουμετα δύσκολα. Πουφροντίζειακόμη και γιαταδευτερεύοντα ήκαι τριτεύονταροβλήματά μουαό τιςθεραείες(έμετοι,αδυναμία,κλ),ράγμα ου οι ερισσότεροιούτε ου θαάκουγαν, και τααντιμετωίζειμε ειτυχία,ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΙΣΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΜΟΥ"ΕΥΚΟΛΕΣ". Πουδέχτηκε νασυνεργαστείκαι με άλλονογκολόγο μετον οοίο είχασυνεργαστείεγώ, χωρίς να ροβάλειηλίθιουςεγωισμούς,ανόητηανταγωνιστικότηταή"βεντεττισμό".Που αν και τονεισκέτομαι στοιδιωτικό τουιατρείο, στοΙΔΙΩΤΙΚΟνοσοκομείο ΕρρίκοςΝτυνάν,ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑΑΜΟΙΦΘΕΙ. Πουμεσολαβείολλάκις σεάλλουςγιατρούς να μεεξυηρετήσουν.Που μέ βλέεισαν δικό τουάνθρωο. Που μεκάνει και τοννιώθω δικό μουάνθρωο.

 

Υάρχει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣΜΠΡΙΑΣΟΥΛΗΣ,ογκολόγος-χημειοθεραευτήςστοΠανειστημιακόΝοσοκομείοΙωαννίνων. Πουροσάθησε νασώσει το μισοχαμένομου όδι,σεβόμενος τηνειθυμία καιτον αγώνα μου.Που μεαντιμετώισεμε ενδιαφέρονκαι ανθρωιά.Που οτέ δενάφησε ναεννοηθεί οτιεριμένει "κάτι"αό εμένα. Που σεκάοιο ρόβλημάμου με την ηλιθιότητακαι τηναροθυμίαάλλων γιατρώντου νοσοκομείομεσολάβησε καιτο έλυσε. Πουδέχτηκε κι αυτόςνα συνεργαστείμε τον κ. Κλούβα,χωρίς κι αυτόςνα ροβάλειηλίθιουςεγωισμούς,ανόητηανταγωνιστικότηταή"βεντεττισμό".

 

...δεν ξέρωώς θα δώσω σεαυτούς τουςανθρώους νακαταλάβουνΠΟΣΟσημαντικοί είναι...και ονάω γι'αυτό.