Δημόσιο καιιδιωτικόχρέος, σονδήστον ολιτικό καιροσκοισμότης δεκαετίαςτου 1980 και τονμιμητισμό τηςδεκαετίας του 2000

 

(Ειστολήτου ΡαφαήλΠααδόουλου, ομότιμουκαθηγητήςθερμοδυναμικής, ου στάλθηκεστηνΚαθημερινήστις 4.11.08)

 

 

Ενδιαφέρουσαη γελοιογραφίατηςΚαθημερινής 2Νοεμβρίου. Εικονίζειτον ρωθυουργόκαι τον υουργότων οικονομικώννα κρατούνστην λάτη τουςτο τεράστιοβάρος τηςδιεθνούςκρίσεως ενώ ορώτος ρωτά τονδεύτερο τίέγινε με τοειχείρημα ωςγια όλα φταίειτο ΠΑΣΟΚ;

 

ΤoΠΑΣΟΚ δενφταίει για όλαβέβαια και τοίδιο ισχύεικαι για τη ΝέαΔημοκρατία.Παρ όλα αυτά σεσχέση με το ολυσήμαντορόβλημα τουδημόσιουχρέους ηευθύνηβαρύνει,σχεδόν,αοκλειστικά,τις κυβερνήσειςτου ΠΑΣΟΚ, οιοοίεςεχρησιμοοίησαντον δημόσιοδανεισμό – καιτα κονδύλιατης ΕυρωαϊκήςΕνώσεως – γιαναχρηματοδοτήσουνκαταναλωτικέςκαι μηαραγωγικέςαροχές. Τοαοτέλεσμαήταν ναεκτιναχθεί τοδημόσιο χρέοςαό ερίου 20% τουΑ.Ε.Π. το 1980 σε σχεδόν100% του Α.Ε.Π. το 1990.Και αό τότε η Χώρααρά τουςυψηλούςρυθμούςανατύξεως τηςτελευταίαςδεκαετίας καιαρά τιςεριόδουςλιτότητας (σεσύγκριση μετην ευημερίατων δανεικώνβέβαια), δενμόρεσε να βγεια τον φαύλοκύκλο αφούσήμερα τοδημόσιο χρέοςβρίσκεται στο 94%του Α.Ε.Π. ου σημαίνει250δισεκατομμύριαευρώ ερίου.

 

Οιαριθμοί αυτοίυοδηλώνουντηνανευθυνότητατηςοικονομικήςολιτικής τηςδεκαετίας του 80 ,υογραμμίζουνείσης τουςλόγους γιατους οοίους –αρά τις ερί τουαντιθέτουδιαβεβαιώσειςτων κυβερνώντων– η ελληνικήοικονομίαείναιιδιαίτεραευαθής σεκάοιες α τιςειτώσεις τηςδιεθνούςκρίσεως. Μιαυόμνησηγιαυτό υάρχειστο κύριοάρθρο τηςΚαθημερινής (2 Νοεμβρίου)στο οοίοεισημαίνεταιτο είτευγματου (κατάκανόναδομημένου)ελληνικούομολόγου είναισήμερα 1,7%υψηλότερο ααυτό τουαντιστοίχουγερμανικού ενώη διαφορά αυτήήταν 0,1% το 2004. Αυτόσημαίνει ως οισημερινές – σεσχέση με το 2004 –ανάγκες τηςΧώρας για τηνεξυηρέτησητου δημοσίουχρέους αυξήθηκανκατά 4δισεκατομμύριαευρώ.

Εκτόςα αυτό υάρχεισαφήςσυσχέτισηανάμεσα στηνκαταναλωτικήαραφορά ουχρηματοδοτήθηκεμε δημόσιοδανεισμό στηδεκαετία του 80και στηνάκριτηυιοθέτηση α τηνΕλλάδα, αλλάόχι μόνο, τηςΑγγλοσαξονικήςειδωλολατρίαςτηςαελευθερωμένηςαγοράς ουοδήγησε σε έναεξ ίσουανεξέλεγκτοδανεισμό α τονιδιωτικό τομέαο οοίος είναι,σε μεγάλοβαθμό,υεύθυνος γιατη διεθνήκρίση. Η νέακαταναλωτικήαραφορά ξετίναξετο έλλειμματου εμορικούισοζυγίου τηςχώρας σε ύψηδυσθεώρατα τηστιγμή ου, λόγωτης κρίσεως, θαμειωθούν οιδύο βασικέςηγές ξένουσυναλλάγματοςου είναι οτουρισμός καιη ναυτιλία.Αυτό, σε συνδυασμόμε τιςαυξημένεςδαάνες για τηνεξυηρέτησητου δημοσίουχρέους,δημιουργείρόβλημα για τασυναλλαγματικάαοθέματα τηςχώρας.

 

Κατάσυνέεια θαήταν ιοακριβές καιδιδακτικό γιατην ελληνικήλευρά τηςδιεθνούςκρίσεως αν τοάγιο, για δεκαετίες,βάρος στουςώμους τωνελληνικώνκυβερνήσεωνουεικονίζεταιστηγελοιογραφίαέφερε την ειγραφή δημόσιοκαι ιδιωτικόχρέος-σονδήστον ολιτικό καιροσκοισμότης δεκαετίαςτου 80 και στονανεξέλεγκτομιμητισμό τηςδεκαετίας του 2000.