Ηελευθερία τουλόγου ρονόμιολίγωνεκλεκτών, καιστην έκταση ουάλλοι,ελάχιστοι και...εκλεκτότεροι,την ειτρέουν.

          

           (Ειστολή του ΡαφαήλΜεν. Μαϊόουλου, ου στάλθηκεστηνΚαθημερινήστις 19.5.09 )

 

             

                            Οισυνημμένες δύοειστολές ουέστειλα στην"Κ", στις οοίεςσχολίαζα τρίαάρθρα του κ. Π. Μανδραβέληγια τηΔικαιοσύνη("Οι δικαστέςκαι η κριτική"(17.4.09), "Το ρόβλημαμε τηΔικαιοσύνη" (26.4.09)και "Δικαιοσύνηκαι Λογική" (28.4.09))δενδημοσιεύτηκαν.

 

                            Τοίδιο έχεισυμβεί αρκετέςφορές και μεειστολέςφίλων, στιςοοίεςδιατυώνονταναόψειςδιαφορετικές  αόεκείνες συντακτώντης "Κ" γιαδιάφορα σοβαράζητήματα.

 

                            Αντιλαμβάνομαιτο δικαίωμάσας να κρίνετεοιες ειστολέςείναικατάλληλες γιαδημοσίευση καιοιες όχι.

 

                            Τοζήτημα όμωςτων κριτηρίωνμε τα οοίααοφασίζετε, ωςέχον σχέση μετην "ελευθερίατου λόγου",ενδιαφέρει όχιμόνο την "Κ",διοίκηση καιστελέχη, αλλάκαι τουςαναγνώστες τηςκαι, θα έλεγα,όλους τουςολίτες.

 

                            Ημη δημοσίευσηειστολών"αλών ολιτών"για αόψειςδημοσιογράφων,όταν οιειστολέςαυτέςεριλαμβάνουνειχειρήματαου ηαντίκρουσήτους δεν είναιεύκολη,ενισχύει τηνυοψία ότι η"ελευθερία τουλόγου"αοτελείρονόμιοολίγων "εκλεκτών"(ου βέβαιαασκείται σεόοια έκταση άλλοι,ελάχιστοι, το ειτρέουν).

 

                            Αντίθετα,θα ενισχύοντανη "ελευθερία τουλόγου" και η"ελεύθερηδιακίνηση τωνιδεών" (ουτελικάυάρχουν μόνοαν ο λόγος τωνολιτών μορεί ναακουστείευρύτερα), θαανέβαινε τοείεδο όλων μαςκαι θαεκτιμόταν αότουςαναγνώστεςτης, αν η "Κ"εέτρεε τηδημοσίευσητέτοιωνειστολών.

 

                            Τότε,δεν θαχρειαζόταν οιστερούμενοιτον λόγο "αλοίολίτες" νακαταφεύγουνστο Διαδίκτυο,όου - όωςσημειώνει ο κ.Μανδραβέλης   ("Κ", 16.5.09) -"κρίνονται καιοι κριτικέςκαιεικρίνονταιοι άδικες".