Ηααίτηση γιαευελιξία στιςδιαραγματεύσειςγια το Κυριακόκαι τα όριαανοχής τωνΕλλήνων της Κύρου

 

(Ειστολήτου ΡαφαήλΠααδόουλου, ομότιμουκαθηγητήθερμοδυναμικής,ου στάλθηκεστην κυριακήεφημερίδα ΟΦιλελεύθεροςστις 3.10.08)

 

 

Οοιαδήοτενουνεχήςαξιολόγηση τηςιστορικής μαςεμειρίας στοΚυριακό δεναφήνει ολλάεριθώρια γιασύγχυση καιψευδαισθήσεις.Παρ όλα αυτάυάρχουν ανησυχητικάσυχνάφαινόμενατέτοιαςσυμεριφοράςστη δική μαςλευρά μεκορυφαίοαράδειγμα τηνερί ευελιξίαςσυζήτηση ουκυριάρχησεριν α τιςτελευταίεςροεδρικέςεκλογές. Ησυζήτηση αυτή– ου, σε κάοιοβαθμό,αντανακλά καιστα ροβλήματατου ΠροέδρουΧριστόφια στιςδιαραγματεύσειςτου με τον κ.Ταλάτ – αναγόρευσετην ευελιξίασαν ροσόν εκτων ων ουκ άνευγια τηδιευθέτηση τουΚυριακού –κάτι ερίου σανμια αρετή ουέλειψε α τηδική μας λευρά.

 

Παρ όλααυτά ηευελιξία, ουιστορικάγνωρίσαμε, καιτααοτελέσματάτης δενσυμβιβάζονταικαθόλου μεθεωρίες ερίροσόντων ήαρετής σεανεάρκεια. Γιααράδειγμα ηευελιξία ουμας οδήγησε, ατον ΟΗΕ και τοαίτημα τηςαυτοδιαθέσεως,στο ναυογράψουμεσανανεξαρτησίατις ΣυνθήκεςΕγγυήσεως καιτο Σύνταγματης Ζυρίχης το 1959ήτανειβαλλόμενηευελιξία. Καιαν ερόκειτο ναχρησιμοοιήσουμεμη-ευέλικτουςόρους θα έρεενα ούμε ως ηευελιξία του 1959 ήτανρϊόνεκβιασμού ουασκήθηκε σεβάρος της εξουθενωμένης– καιυοτελειακάεξαρτημένηςαό τουςΑγγλοαμερικανούς– Ελλάδας τηςδεκαετίας του 50 καικατ εέκταση σεβάρος της τότεηγεσίας του κυριακούΕλληνισμού. Ηευελιξία ουμας οδήγησε στηνάνευ όρων καιορίωνσυνεργασία στηδιαμόρφωση τουΣχεδίου Ανάνθα μορούσε ναχαρακτηριστείσανσυμλεγματικήμε την έννοιαως καταφέραμεστο μεταξύ νααοτινάξουμετηνυοτελειακήεξάρτηση αλλάόχι τα εγγενήσυμλέγματα. Τοίδιο βασικάισχύει και γιατην ευελιξίαӹουεφαρμόζεταιστην ρος ΚόφιΑνάν ειστολήτου 2003 η οοία, μετην ροσφοράασφυκτικού χρονοδιαγράμματος,μας αγίδευσεστην αοδοχήτης ειδιαιτησίαςμε τα γνωστάαοτελέσματα.

 

Τα αραάνωαραδείγματααντανακλούνστον τύο τηςευελιξίας ουέχει αοτυωθείστη συνείδησητης μεγάληςλειοψηφίαςτων Ελλήνων. Αναυτοί ουροεκλογικάμας είαν ωςείναι ηευελιξία ένα ατα βασικά συστατικάου λείουν γιατη διευθέτησητου Κυριακού είχανυόψη τουςκάοια άλληευελιξίαοφείλουν κάοιεςεξηγήσεις.Γιατί η μέχρισήμερασυμεριφορά τουΠροέδρουΧριστόφιαοδηγεί μάλλονστο συμέρασμαως ρόκειταιγια εαναφορά –αν όχιαραφθορά – τουιστορικούτύου τηςευελιξίας ουγνωρίσαμε – αυτήτων διαδοχικώνυοχωρήσεωνχωρίςαντίκρυσμα. Τοτελευταίο αυτόείναι υόμνησηως αυτός είναιο τύος τηςευελιξίας ουεριμένουν αότην λευρά μαςτόσο οιΤούρκοι όσοκαι ένασημαντικότμήμα τουδιεθνούςαράγοντα(συμεριλαμβανομένουκαι του Λόρδου Hannay)για ναδιατηρηθεί τοκαλό κλίμα. Παρόλα αυτά θα ρέεινα τονιστεί, μειδιαίτερηέμφαση καιχάριν τηςενότητας τουεθνικούμετώου, ως οτύος αυτός της ευελιξίαςείναι ολύ έξω ατα όρια ανοχήςτης μεγάληςλειοψηφίαςτου ΚυριακούΕλληνισμού –και αυτόφάνηκε καθαράστοδημοψήφισματου 2004.

 

Αυτόσημαίνει ως, μεβάση τα μέχριστιγμής δεδομένα,η λύση ου θασυμφωνηθεί –αν συμφωνηθεί– θα εγκριθεί ήθα αορριφθείμε μικρήλειψηφία στοδημοψήφισμα.Αυτό θα έχειτραγικές καιμακροχρόνιες συνέειεςγια τηνενότητα τουεθνικούμετώου, και όχιμόνο.

Σεερίτωση όμωςναυαγίου τωνδιαραγματεύσεωνέχουμεροετοιμαστείγια ναροτείνουμεκάτι διαφορετικό– ου σημαίνειβέβαια τηναντιμετώισητου Κυριακούαόδιαφορετική –ευρωαϊκή, όωςλέμε ότιθέλουμε – βάση;