Δεναοτελούνκριτική τωνδικαστών οιδηλώσεις ολιτικώνκαι τα σχόλιαδημοσιογράφων...

 

(Ειστολήτου Ραφαήλ Μεν.Μαϊόουλου, ουστάλθηκε στηνΚαθημερινήστις 21.4.09, μεαφορμή το άρθροτου κ. Π.Μανδραβέλη μετίτλο Οιδικαστές και ηκριτική  (Κ 17.4.09))

 

 

Με αφορμή τοάρθρο του κ. Π.Μανδραβέλη μετίτλο Οι δικαστέςκαι η κριτική (Κ17.4.09), ας μουειτραούνλίγες σύντομεςαρατηρήσεις.

 

Οι δηλώσειςολιτικών καιτα σχόλιαδημοσιογράφωνγια τουςχειρισμούς καιτις αοφάσειςτων δικαστικών,ου βλέουμε ναακολουθούνκάθε δικαστικήενέργεια ήαόφαση γιαυοθέσειςγενικότερουολιτικούενδιαφέροντος,δεν αοτελούνκριτική.

Εκφέρονταιροχείρωςχωρίς γνώση,μελέτη,διασταύρωσηκαι αξιολόγησητων δεδομένωντης αντίστοιχηςυόθεσης, στοιχείωνεκ των ων ουκάνευ για τηνέκφρασητεκμηριωμένηςκρίσης καιαξιολόγησηςμια δικαστικήςενέργειας ήαόφασης.Πηγάζουν είτεαό το θυμικότων σχολιαστών,στην καλύτερηερίτωση, είτεαό το συμφέροντους (γι αυτό, οκανόνας ουβλέουμε ναακολουθείταισυνήθως κατάτον σχολιασμότων δικαστικώνενεργειών/αοφάσεωνείναι: έαινοςόσων (μας) βολεύουνκαι καταδίκηόσων δεν  (μας)βολεύουν).

 

Γιααράδειγμα δεναοτελούνκριτική οιχαρακτηρισμοί(όως ҹερίεργεςδηλώσεις τουεισαγγελέα,άδειασμα καιεαγγελματικόςδιασυρμός τωνεισαγγελέων),οι τελεσίδικεςαοφάσεις μηνομικών ερίτου οιος δικαστικόςλειτουργός ήοιοδικαστήριοέχει δίκιο (σεερίτωσηδιαφωνίαςμεταξύ τους), ηδιακωμώδηση ενεργειώνδικαστικώνλειτουργών(δημοσιογραφικήαδεία;), η αόδοσηροθέσεων σεδικαστικούςλειτουργούς,οι ύβρεις (όωςείορκοιδικαστές,δικαστές ου ενεργούνως κομματικέςμαριονέτες,δικαστές ού εκτελούντα σχέδια ουσχεδιάζονταισε κομματικά υόγεια,δικαστές ουχρησιμοοιούνταιως νομικό λυντήριοσκανδάλων).

 

Τέτοιουείδουςκριτικήδικαστών είναικυριολεκτικάαδιανόητη σεοοιαδήοτεευνομούμενηχώρα – λήνδυστυχώς τηςδικής μας.

 

Έχει λοιόναολύτως δίκιοη ΈνωσηΔικαστών καιΕισαγγελέων,όταν ζητάει ναμας αφήσουνήσυχους να ειτελούμεαερίσαστα τοέργο μας, ότανδηλαδή ζητάεινα γίνει καιστη δική μαςχώρα τοαυτονόητο,αυτό ου γίνεταισ όλες τιςευνομούμενεςχώρες (όουβλέουμε ναλογοδοτούν σεδικαστές υουργοί,ρωθυουργοί,ρόεδροιΚρατών χωρίςοι δικαστές ναυφίστανταιαυτά ουυφίστανται εδώ– και χωρίς ναδημιουργείται  κανέναρόβλημα αό τοότι η ανώτατηηγεσία τηςΔικαιοσύνηςμορεί να έχειειλεγεί με κυβερνητικήαόφαση).

 

Θα ρόσφερανμεγάληυηρεσία στοτόο οιολιτικοί καιοιδημοσιογράφοιου θα άκουγαντην έκκλησήτης!